[SJ fiction] MIRaculous Of_____Love 13
posted on 04 Jun 2007 20:40 by gussie-min in Fiction
CHAPTER 1 3
" ซองมิน จะอาบน้ำก่อนมั้ย "
เสียงทุ้มถามร่างบางที่นั่งจัดกระเป๋าอยู่ ข้างๆโซฟาสีขาวสะอาดนั้นอย่างขะมักขะเม้น
" คยูอาบก่อนเถอะ " ซองมินหันมาตอบ ก่อนจะหยิบเสื้อนอนสีชมพูขึ้นมาวาง
ร่างสูงยิ้มเล็กๆ ก่อนจะเดินมานั่งข้างๆ กระซิบเบาๆข้างหูคนตัวเล็กเบาๆ
" เราอาบด้วยกันดีมั้ย หืม " สิ้นคำพูดเจ้ากระต่ายน้อยก็หน้าแดงขึ้นทันที ฝ่ามือเล็กตบป๊าบไปที่ไหล่ของอีกคนก่อนจะเอ่ย
" บ บะ บ้าเหรอคยู ไปอาบน้ำก่อนเลยไป " พูดพลางดันหลังคนขี้แกล้งเบาๆ
" ไม่อยากอาบด้วยกันจริงๆเหรอ" หันมาอ้อนพลางทำหน้าตาน่าสงสารซะเต็มที่ ซองมินได้แต่ก้มหน้าซ่อนความเขินไว้
...... ขืนอาบด้วยกัน อาบไม่เสร็จพอดี...........
" ล้อเล่นน่า จุ๊บ " จูบเบาๆที่ปากอิ่มสวยนั้น ก่อนจะรีบลุกไปอาบ ปล่อยให้เจ้ากระต่ายน้อยนั่งหน้าแดงอยู่ตรงนั้น
.
.
.
" คิ คิ "
" นายหัวเราะอะไรนะ ตัวเล็ก "
เยซองถามอีกคนที่เอาแต่พยายามกลั้นหัวเราะแทบเป็นแทบตาย อยู่บนเตียงนุ่ม
" เปล่านิ ฮ่า ๆ " ปากก็บอกว่าเปล่าแต่ก็ยังหัวเราะคนตรงหน้าอยู่เบาๆ
" แฟนชั้นบ้าไปแล้ว " มองหน้าเจ้าตัวเล็กก่อนจะสบท
" ให้ตายเถอะ ชีวิตเยซอง มีแฟนทั้งที ....ไม่เต็มอีกต่างหาก " เยซองบ่นอุบอิบ
" นายว่าใครไม่เต็มฮะ " เรียววุคแหวใส่
" ว่านายนะซิ ถามจริงๆเถอะหัวเราะอะไรเนี้ย "
" ก็ หัวเราะนายนะซิ ตาอ้วน "
" หัวเราะชั้น "
" มีอะไรน่าขำหนักหนา " เยซองว่า
" ก็ดูชุดนายซิ " พูดพลางชี้ไปที่ชุดนอนของเยซอง เสื้อแดง กางเกงแดง ถุงเท้าแดง มันน่าขำมั้ยละ ทำอย่างกับจะไปเชิดสิงโตตรุษจีน - - "
" ทำไมละ..... ปกติจะตาย " ก้มมองเสื้อตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้ามามองอีกคนตรงข้าม
" ปกติหรอ แดงขนาดนี้เนี้ยนะ ฮ่า ๆ " เจ้าตัวเล็กว่าพลางหัวเราะอีกยกใหญ่
" แหม ทีนายละใส่ชุดซะบางขนาดนั้น จะมายั่วกันรึไงหะ " คนเสื้อแดงว่าบ้าง เค้าเป็นคนไม่ค่อยอดทนหรอกนะ
" ชั้นไม่ได้ยั่วนะ !! " หันมาบอกอีกคนด้วยความโมโห อีตาอ้วนหื่นเอ้ย
.
.
.
.
" ซองมิน "
" .................."
" ซองมิน "
" อื้ม ....... "
" หลับซะแล้วหรอเนี้ย " ร่างสูงว่าก่อนจะมองใบหน้าขาวใสนั้นอย่างเอ็นดู
ก็วันนี้กระต่ายน้อยเล่นดูโน้นดูนี้ซะเกือบทั่วไร่ไปหมด ขากลับมาเลยเรี่ยวแรงหายขนาดนี้ ไม่รู้ไปคึกที่ไหนมา ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะวางเจ้าตัวนุ่มนิ่มนั้น ลงบนเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะห่มผ้าให้ร่างบาง และโอบกอดไว้ในอ้อมแขน คยูฮยอนจูบหน้าผากซองมินเบาๆก่อนจะกอดแน่นขึ้น
" ชั้นให้นายมาเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้ไม่ได้จริงๆ " บอกร่างบางที่นอนหลับสนิทอย่างแผ่วเบาราวกับกระซิบ
เราอาจจะต้องห่างกันซักพักนะ
เมื่อไรที่ชั้นมั่นใจว่านายปลอดภัยแล้ว ถึงวันนั้นชั้น.......
" เรียววุค "
" เฮ้ย !! ตาอ้วน น น ายจะทำอะไรนะ " เจ้าตัวเล็กว่าอย่างตกใจเมื่อเห็นอีกคนขึ้นคร่อมเค้า อย่างไม่ทันตั้งตัว
หัวใจเต้นแรงแทบระเบิด เมื่อเยซองยื่นหนเาเค้ามาใกล้ จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนๆรดใบหน้า
" น นายจะทำอาไร " ถามเสียงสั่น
" ทำอย่างที่แฟนเค้าทำไง "
" ห้ะ "
" อยู่นิ่งๆเหอะน่า " กระซิบแผ่วเบาที่ใบหูเล็ก ทำเอาร่างเล็กถึงกับหลับตาปี๋
" ..................................."
.
.
" อื้ม ..."
.
.
" นอนแหละ กู๊ดไนท์นะ ! " เยซองว่าก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆ ปล่อยให้อีกคนนอนตัวแข็งทื่ออยุ่อย่างนั่น
' ป๊าบ !!!! '
เมื่อเรียววุคน้อยเริ่มคืนสติคืนมา ฝ่ามือเล็กๆนั้นตีไปที่คนข้างๆอย่างแรง ด้วยความอายแล้วความเขิน
" เสียอารมณ์นะซิ " เอ่ยทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่พลางคว้าตัวอีกคนมากอดอย่างไม่รู้สึกรู้สา
" //////////// ไอ้ ....ไอ้ "
" วันนี้ง่วงแล้ว ไว้วันอื่นละกันน่ะ จุ๊บ " จูบมัดจำบนริมฝีปากเล็กนั้นเบาๆก่อนจะซุกหน้าใกล้ๆซอกคอ เจ้าตัวเล็กได้แต่ดิ้น ๆ ซักพักก่อนจะผล็อยหลับไปอีกคน
" อื้ม.......... " เสียงงัวเงียของร่างในอ้อมกอดของคนรัก กำลังขยับกายไปมาเมื่อกำลังจากการตื่นนิทรา ดวงตากลมค่อยๆเปิดขึ้นอย่างงัวเงีย
ก่อนจะจ้องหน้าอีกคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ
ใบหน้าคมที่เค้าเฝ้าหลงใหลมาตลอดกำลังหลับไหลอยู่ในห้วงนิทรา
ดวงตาที่แสนมีเสน่ห์ ที่คอยมองมาทุกทีนั้น ก็ยังทำให้ใจเต้น แรงไม่หายจนถึงวันนี้
จมูกโด่งที่ชอบมาคลอเคลียใกล้ๆ
ริมฝีปาก ที่มอบความอบอุ่นให้ทุกครั้งทีได้สัมผัส
ทุกอย่างที่ได้รับจากคนๆนี้เหมือนเป็นความฝัน
ความสุข ความรัก ความห่วงใย
ช่างเหมือนความฝันเหลือเกิน.................
ซองมินค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างเงียบๆโดยไม่ให้รบกวนคนในอ้อมกอด
จำได้ว่าเมื่อคืนเค้าเผลอหลับไประหว่างรอคยูคยอนอาบน้ำ
ตอนนั้นรู้สึกเพลียมากไปหน่อย เลยไม่ได้อาบน้ำเลย ตัวเหม็นแน่ ๆ คิดได้ดังนั้นจึหมายจะรีบตรงไปห้องน้ำ แต่ว่ากลับมีมือมาจับแขนนุ่มๆนั้นให้ลงไปนอนอย่างเดิมซะก่อน
" กระต่ายตัวเหม็น .... จะรีบไปไหน หืม " ร่างสูงเอ่ยๆทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ มือทั้งสองโอบซองมินไว้
" อ่า ~ ก. ก็จะไปอาบน้ำแล้วไง คยูปล่อยเถอะ " ร่างบางดิ้นๆอยู่ในอ้อมกอดนั้น
" ไม่ปล่อย "
" จะไปอาบน้ำ คยูบอกว่าชั้นตัวเหม็นนี่นา " ร่างบางหันหน้าไปหาคนดิ้ที่ไม่ยอมปล่อยเค้าออกไปง่ายๆ
" ไม่เหม็นหรอกน่า ซองมินนะหอมจะตาย " จมูกโด่งเริ่มคลอเคลียใกล้ๆกับแก้มนุ่มนั้นอีก
" แต่..............."
" งั้น เดี่ยวชั้นอาบน้ำให้นะ "
.
.
.
และภายในอีกห้องด้านเหนือ ก็ยังมีคู่รัก (?) อีกคู่กำลังนอนหลับตาฟริ้มในอ้อมกอดของกันละกันท่ามกลางยามเช้าที่แสนสดใส เจ้าตัวเล็กขยับเบียดชิดไปยังอกของอีกคนอย่างขอไออุ่นจากอากาศที่หนาวเย็น ภายนอก
ดูช่างมีความสุขเหมือนในนิทานเจ้าหญิงเจ้าชายอะไรอย่างนั้น
ก็ใช่นั้นมันก็แค่ในนิทานแหละนะ...
" ปึ๊ก !!! "
(( โครมมม !!
" โอ้ย อีกแล้วนะ " เยซองกุมท้องก่อนจะลุกขึ้นจากพื้นข้างๆเตียง แล้วมองไปยังเจ้าตัวเล็กที่ยังทำท่าถีบ ศอก หมอนข้างอยู่บนเตียงแทน
แทนที่จะเป็นเค้า ....................
ก็จะให้เค้านอนต่อได้ยังไงละ เมื่อเจ้านี่เล่นมวยทั้งคืน ละเมอได้สุดๆไปเลยเจ้าตัวเล็ก
คิดว่าจะได้นอนกอดแล้วลวนลาม (- - ?) อะไรอีกนิดหน่อยแล้วเชียว
พอจะจับ ก็ ตบ พอจะกอดก็ ถีบ
โถ่ ชีวิตเยซองช่างโชคร้าย T^T
เยซองขยี้ผมอย่างหัวเสียก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ
อื้ม ~ เสียงครางเบาๆจากเจ้าตัวเล็กบนเตียงที่กำลังขยับกายบิดตัวอย่างสดชื่น พลางมองไปยังคนข้างๆ
ตาอ้วนตื่นเร็วจังแหะ เอ ...... ทำไม ตื่นมารู้สึกสดชื่นเหมือนได้ออกกำลังกายเลย ดีจัง ~
" นอนสบายมั้ย " เสียงอีกคนที่เดินมานั่งยังโซฟาข้างๆเตียง เอ่ยขึ้น
" มากๆเลยละ ^^ " ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะลุกขึ้นมา
" ตัวเล็ก ถามจริงเถอะ บ้านนายเป็นนักมวยรึเปล่า "
" เอ๋ " เรียววุคเอ่ยอย่างสงสัย
" เปล่าหนิ ทำไมเหรอ" ทำหน้าสงสัยใส่อีกคน
" รู้ไหมเมื่อคืนชั้นไม่ได้นอนเลย "
" .................................... "
" นายเอาแต่ถีบชั้นนะซิ "
" ถีบ !? ชั้นถีบนายหรอ "
" จะให้เปิดดูรอยมั้ย " เยซองว่าพลางทำท่าเปิดกางเกง
" อ่า ไม่ๆ ...........สงสัยคงเมื่อวันก่อนชั้นดูต้มยำกุ้ง ก่อนนอนละมั้ง อิอิ " เรียววุคเอ่ยเสียงใสก่อนจะ หยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป
" นี่แล้วการทำอาหารไทยมันเกี่ยวอะไรละ ตัวเล็ก "
" สบายมั้ย "
" อื้ม //////// " ซองมินเอ่ยเบาๆ หน้าหน้าหวานขึ้นสีจัดกว่าเดิม
ร่างบางนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำขนาดย่อมที่มีฟองสีขาวละมุน กลิ่นหอมอ่อนๆของแชมพูอบอวลไปทั่วในห้องน้ำนั้น ข้างๆกันมีร่างสูงของคยูฮยอนในชุดนอน
ยืนสระผมให้เจ้ากระต่าบน้อยขี้อายที่อยู่ในอ่างนั้น อย่างขำๆ กว่าจะลากซองมินมาได้ ดิ้อชะมัดเลย
ผิวขาวจัดของคนที่อยู่ในอ่างนั้น แลดูยั่วยวนใจได้ไม่น้อย เนินไหล่เนียนนุ่มปราศจากอาภรณ์ใดๆปกปิด ดูน่าสัมผัสเกินห้ามใจ
คยูฮยอนพยายามอดทนใจตัวเองไว้ ไม่ให้ทำอะไรเลยเถิดไปมากกว่า สระผมคนรักของเค้า
เค้าไม่อยากให้ซองมินคิดว่า ความรักนั้นต้องสัมพันธ์กันทางร่างกายเสมอไป
และยิ่งเป็นซองมินด้วยแล้ว แค่ได้จูบมันก็ทำให้รู้สึกดีอย่างที่สุด
จูบที่อ่อนหวานเสมอ จากคนๆนี้
นิ้วมือค่อยๆสัมผัสไปยังเล้นผมนุ่มของอีกคนอย่างเบามือ จนเกิดฟองนุ่มๆไปทั่ว
น้ำเย็นๆ ค่อยๆไหลผ่านลงมา ทำให้ร่างบางในอ่างนั้นสั่นน้อยๆ
" อีกแป๊บนึงนะ ซองมิน จะเสร็จแล้ว " ร่างสูงว่าก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาซับผมให้
" ค คยูออกไปก่อนซิ ///////// " กระต่ายน้อยว่า ก็เค้านะไม่ได้ใส่อะไรเลยไม่เหมือนอีกคนนี่นา จะให้ลุกขึ้นมาแบนี้นะเหรอ อายจะแย่
คยูฮยอนนะขี้โกง
" ทำไมละ " ยิ้มน้อยๆก่อนจะซับผมต่อ
" ก็ จะลุกได้ยังไงเล่า >w< "
" งั้นเด๋วชั้นลงไปเป็นเพื่อนไหม " แกล้งพูดต่อให้คนตรงหน้าเขินยิ่งกว่าเดิม
" ออกไปนะ " หันมาทำหน้าพองลมใส่ จนคยูฮยอนใจอ่อน ยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี
.
.
.
" เรียววุค ^^ เมื่อคืนหลับสบายมั้ย " ซองมินถามเพื่อนรักในขณะที่ทุกคนกำลังลงมารับประทานอาหาเช้าที่ชั้นล่าง คุณแม่บ้านกำลังจัดแจงเตรียมข้าวของให้ทุกคน
อย่าจะมักเขม้น พลางเหลือบมองหน้าซองมิน คนรักของเจ้านายอย่างอมยิ้ม
" อื้ม มากมากเลยละ " เจ้าเพื่อนตัวเล็กยิ้มน้อยๆก่อนจะเหลือบมองอีกคนที่กำลังจ้อง ขนมปังในจานของคุณแม่บ้านที่กำลังถือมาเสริฟ
" คุณแม่บ้านครับ ผมขอ ขนมปังลูกเกดทาเนยด้วยนะฮะ ^^ " เยซองว่าอย่างอารมณ์ดี
" แล้วนายละ คิคิ " กระซิบถามเจ้ากระต่ายน้อยด้วยความอยากรู้อยากเห็น
" อะไรเล่า >/////< ไม่มีอะไรหรอกน่า " บอกปัด ๆ ก็เมื่อคืนไม่มีอะไรเลยนี่นา แค่ตื่นมาเห็นว่าตัวเองโดนกอดก็เท่านั้น
" ซองมิน เอาโกโก้ร้อนรึนมละ " คยูฮยอนเอ่ยถามขึ้น
" นมแล้วกัน "
" แล้วเรียววุคละ " หันไปถามอีกคนข้างๆซองมิน
" เหมือนกับซองมินแล้วกัน ^^ " ว่าก่อนจะเหลือบมองเยซองที่กำลัง ตาโตเมื่อเห็นขนมปังที่สั่งไปเมื่อกี้
" คุณลุงฮะ เดี่ยวเอากระเป๋าบนห้องขึ้นรถได้เลยนะฮะ พวกเราจะกลับกันแล้ว " ร่างสูงหันไปบอกคุณลุงคนขับรถ
" กลับกันแล้วหรอคะ " คุณหัวหน้าแม่บ้านเอ่ยอย่างเสียดาย
" เดี๋ยวผมจะมาเที่ยวใหม่นะฮะ " ซองมินวา ก่อนจะยิ้มหวานให้
" คะ มาบ่อยๆก็ได้นะคะ "
" แง่ งอน งะ ( แน่นอนฮะ ) " เยซองว่าทั้งๆที่ให้ปากก็ยังมีขนมปัง ( หยุดไม่ได้จริงๆนะ เย - - " )
" ตาอ้วน ใจเย็นๆก็ได้ เลอะหมดแล้ว " เจ้าตัวเล็กเอ่ย ก่อนจะยืนมือไปเช็ดคราบเนยที่มุมปากอีกคนเบาๆ
" ................... " เยซองสบตากับเรียววุค ก่อนจะจบมือนุ่มนิ่มนั้น
แล้วค่อยๆจูบที่นิ้วนั้นเบา ๆ
" แค่นั้นยังไม่เว้นหรอวะ เยซอง "
ตาอ้วน ตะกละเอ้ย !!!!!!!!!!!!!!!!!!
โถ่ ชีวิตเรียววุคช่างโชคร้ายยยย ~
" อยากอยู่ต่ออีกจัง " ซองมินว่าเบาๆ พลางมองทิวทัศน์อยู่ที่ริมระเบียงห้องนอน ข้างๆกันมีคยูฮยอนยืนยิ้มให้อยู่
" ไว้จะพามาบ่อยๆนะ "
" อื้ม " ร่างบางยิ้มหวานก่อนจะจับมืออุ่นของอีกคน
" ขอบคุณนะ "
"...................."
" ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง ชั้นมีความสุขมากเลย " ตากลมมีประกายสดใส ร่างสูงมองซองมิน อย่างเจ็บปวด
วันนั้นจะมีอีกมั้ยซองมิน ความสุขของชั้น
" ซองมิน "
" ..............................."
" อื้ม ... " ร่างสูงค่อยๆประคองใบหน้าหวานเข้ามาใกล้ ก่อนจะประทับจูบลงไป บนริมผีปากอมชมพูนุ่มนั้นอย่างอ่อนโยน
สัมผัสอ่อนหวาน ทำเอาอีกคนแทบหมดแรง แขนทั้งสองคล้องคอร่างสูงอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่ร่างสูงจะสอดสิ้นเข้ามากวาดต้อนความหวานอย่างโหยหา
ราวกับว่าจูบนี้คือครั้งสุดท้าย .............
' ขอโทษนะ ซองมิน '
.
.
.
" กลับมาแล้วฮะ" เสียงร่างบางที่เพิ่งมาถึงบ้านดังขึ้น บอกพี่ชายคนสวยก่อนจะเดนเข้าไปในบ้าน สายตากวาดมองพี่ชายของตน
" พี่ฮีชอล " ร่างบางเรียกซ้ำไ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ ซองมินจึงค่อยๆ เดินไปยังประตูหลังบ้าน
" จริงๆ ชั้นทำเองก็ได้นะซีวอน " เสียงคุ้นหูพูดกับอีกคน ซองมินหยุดมองผ่านหลังม่านบางสีส้ม
" ก็ผมอยากทำให้พี่หนิครับ " อีกร่างเอ่ยขึ้น กระต่ายน้อยยิ้มบางๆกับภาพตรงหน้า
ภาพคู่รักที่แสนจะน่าอิจฉาในสายตาใครหลายคน กำลังตัดเล็บให้กันอยู่
ซีวอนค่อยจับนิ้วเรียวนั้นอย่างถนุดถนอม พลางยิ้มให้อีกคนก่อนจะ ใช้กรรไกรตัดเล็บอย่างระมัดระวัง และเบามือที่สุด
ช่างดูมีความสุขจริงๆ ในที่สุดพี่ชายของเค้าก็มีความรักจริงๆเสียที ร่างบางตัดสินใจที่จะไม่รบกวนทั้งคู่ จึงคิดหันหลังกลับไป
" ซองมิน กลับมาแล้วหรอ " ฮีชอลว่าก่อนจะเดินมาหาน้องชายสุดที่รัก
" ฮะ " ยิ้มหวานตอบรับ พลางหันหน้าไปยิ้มทักทายอีกคน
" หวัดดีซองมิน " ซีวอนทักทาย
" อื้อ "
" คิดถึงจังเลย " พี่ชายคนสวยว่าก่อนจะหอมแก้ม นุ่มๆนั้นไปฟอดใหญ่
" ผมก็คิดถึงพี่ ^^ " เอ่ยก่อนจะหอมแก้มพี่ชายไปอีกหนึ่งที
" แล้ว คยูละซองมิน " ซีวอนเอ่ยถามบาง
" อื้ม >< กลับไปแล้วนะ เห็นว่ามีงานด่วน " ซองมินบอกก่อนจะหน้าแดงขึ้นอีกรอบ
" งั้นเดี๋ยวผมไปเก็บของก่อนน่ะฮะ ตามสบายละ ^^ " ว่าก่อนจะขึ้นไปบนห้องชั้นบนอย่างอารมณ์ดี ~
ซองมินเปิดประตูกระจกออกไป รับลมข้างนอกระเบียง พลางมองลงไปยังเรือยกระจกที่ซ่อน บางอย่างเอาไว้
ทิวลิปสีเหลือง
..... อีกไม่นานคยูฮยอน
วันนั้นชั้นจะบอกทุกอย่างกับนาย ^^
Rrrrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrrr
" ว่าไงเยซอง "
" นายรีบมาโรงเรียนเดี่ยวนี้เลยนะ ซองมิน... "
" อีกแล้วหรอ ซองมินเป็นไงบ้าง " เอ่ยอย่างร้อนรน
" นิดหน่อยนะ รีบมาแล้วกัน "
เป็นอีกครั้งที่ทำเอาหัวใจของร่างสูงหล่อนวูบอีกครั้ง
ปกป้องซองมินไม่ได้อีกแล้ว ...
" ไม่เป็นไรแล้วละคยู " ซองมินพูดคำนี้อีกแล้ว แต่ร่างสูงกลับรู้สึกแย่ที่เค้ากลับช่วยอะไรคนรักไม่ได้ นี้คงจะเป็นฟางเส้นสุดท้าย
คยูฮยอนต้องตัดสินใจ มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้
" ซองมิน เย็นนี้รอชั้นที่เดิมนะ "
" อื้ม ได้ซิ "
หลังเลิกเรียน ซองมินนั่งรอคยูฮยอนอยู่ที่ริมทะเลสาป ที่เดิม
" ซองมิน "
" คยู นั่งก่อนซิ ^^ " ร่างสูงนั่งลงตรงข้างๆ ซองมิน ความเงียบเริ่มปกคลุมจนร่างบางรู้สึกแปลกๆ
" ....................................."
"........................................"
" วันนี้อากาศดีจังเลย เหมือนที่ไร่ของคยูเลยละ " ซองมินว่า ดวงตาสดใสทันทีเมื่อนึกถึง
" เมื่อตอนเช้า ชั้นน่าจะดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ จะได้ไม่เสียเวลาคยูอีก "
"...................... ไม่เปนไรแล้วใช่มั้ย "
สิ้นเสียงร่างบางหันมาหาอีกคนที่นั่งข้างๆ ก่อนจะยิ้มหวานตามแบบฉบับ
" อื้ม ซองมินนะแข็งแรงจะตายไปนะ ^^ " ว่าก่อนที่ดวงตากลมนั้นจะมองไปยังอีกร่างอย่างสงสัย
" อื้ม "
" ^______^ "
" เราเลิกกันเถอะ "
คยูฮยอนตัดบทร่างบางในทันที
" เมื่อกี้ น.. นายว่าไงนะ " ถามย้ำ พลางนึกว่าตัวเองหูฝาดไปแน่ๆ คยูคงไม่
" เราเลิกกันเถอะนะ ซองมิน ชั้นขอร้อง " ประโยคที่ได้ยินชัดถ้อยชัดคำ กลับบาดลึกลงไปให้หัวใจ
ฝันไป.....
ใช่แน่ๆ
" เลิกกัน นาย หมายความว่าอย่างนั้น ................ ทำไม " เสียงแผ่วเบาราวกลับกลั้นเสียงเอาไว้ ร่างสูงพยักหน้ารับ
ราวกลับโลกทั้งใบหยุดหมุน ไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกทั้งนั้น โสตประสาทหูอื้ออึ้ง ราวกับไม่อยากได้ยินอีก
" ทะ ทำไมละ เราจะเลิกกันทำไม " เสียงหวานสั่นเครือ
"............................................."
" ..................................................................."
" ชั้นไม่อยากจะดูแลนายอีกแล้ว ชั้นเบื่อ เบื่อที่นายต้องเป็นแบบนี้ "
คยูฮยอนพูด ทำเอาอีกร่างแทบจะร้องไห้ออกมาให้ได้
" เข้าใจแล้วละ " ซองมินพยายามเงยหน้าเพื่อกลั้นน้ำตาเอาไว้ ไม่อยากอ่อนแออีกแล้ว ได้โปรด
" ชั้นไปก่อนนะ " บอกอีกร่างก่อนจะลุกไปในทันที
ร่างบางอยากจะคว้ามือนั้นเอาไว้ แต่ก็ทำได้แค่ไขว่ขว้าอากาศ ในเมื่ออีกคนจากไปอย่างรวดเร็ว
ฮึก ฮึก มือทั้งสองพยายามกลั้นน้ำตาที่ไหลออกมาเองอย่างสุดกลั้น
กลับมาเถอะ ............... ได้โปรด
นายเบื่อชั้นจริงๆเหรอคยู เบื่อที่ชั้นเป็นแบบนี้ เป็นคนอ่อนแอ ...... เป็นคนที่ไม่ได้มีอะไรดีอย่างคนอื่นเค้า
น้ำใสๆรินๆไหลจากตากลมคู่สวยอย่างห้ามไม่อยู่ ความเจ็บปวด สับสนตราตรึงอยู่ในทุกตารางนิ้วของหัวใจ
ใช่ มันไม่น่าเลย ไม่น่าที่จะใฝ่สูงไปรักกับคนที่เราไม่คู่ควรกับเค้า กระต่ายก็ยังคงเฝ้ามองดวงจันทร์ต่อไป ไม่มีวันที่มันจะได้มาเคียงข้างกัน
ช่างทรมาณเหลือเกิน .......................
ห่างออกไป ใรรถเบนซ์สีดำของทายามตระกูล โจว คยูฮยอนนั่งเงียบ ใบหน้าคมกลับไม่มีรอยยิ้มเหมือนวันอื่นๆ
ใครจะรู้บางว่าข้างในมันเจ็บปวดเจียนตาย
" วันนี้คุณคยู ไม่ไปรับคุณหนูซองมินมาด้วยหรือครับ "
" ไม่ละ " ตอบเสียงเบา สีหน้าแววตาที่เจ็บปวด น้ำตาที่ไหลรินในหัวใจ
คำพูดเมื่อครู่ที่ต้องกัดฟันพูดออกไป เพียงไม่กี่นาที แต่ความเจ็บปวกที่ได้รับมันกลับมากมายนัก
ชั้นขอโทษซองมิน ที่ปกป้องนายได้เท่านี้
เท่านี้จริงๆ
TBC*
กุ๊กเอามาลงเรอะพึ่งจารู้
#1 By [D]arK_l3luE AoM (58.8.14.109) on 2007-06-04 21:18