C a n d y ● g u s s i E * )) s o S w e e t ....

[ Sj Fiction ] : gUssie*

M i r a c u l o u s O f _____* Love [ Kyumin , yeryeo, woncin ]

Taking : อ๊า มาลงช้ามากมาย ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างอ่ะค่ะ แหะๆ ขอโทษคนที่รอน่ะค่ะ

Boy's Love only

" ตัวเล็ก....ไอตัวเล็ก "เยซองสะกิดคนข้างๆ ที่เอาแต่นั่งเงียบ แต่ก็ต้องแปลกใจที่ร่างเล็กนั่งคอพับ ไม่กัดเหมือนเคย

" อ้าว....หลับแล้วเหรอ " เยซองเอ่ย เมื่อเห็นคนข้างๆซบไปกับเบาะข้างหนึ่ง

" เฮ้ย ! "

" โอ้ย "

" จะทำอะไรหนะ " เรียวอุคพูดขึ้นเมื่อห็นเยซองโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ

" ชั้นจะปลุกนาย บอกว่าถึงแล้ว แล้วนายมาผลักชั้นทำไมเนี้ย " เยซองบอก

" แล้วทำไมต้องเอาหน้ามาใกล้ๆขนาดนั้นด้วยล๊ะ "

" ก็นายหลับอยุ่นิ "

" ..หรอ "

" ถึงบ้านนายแล้ว เอานี้กระเป๋า " เยซองพูดพลางยื่นกระเป๋านักเรียนให้ร่างเล็ก

" เออ ขอบใจตาอ้วน" เรียวอุคเอ่ยก่อนจะเข้าบ้านไป

----------------

" คยูเนี้ย..น่ารักจังเนอะ " ฮีชอลแซวน้องชายที่ยืนล้างจานอยู่ หลังจากที่ทุกคนกลับไปแล้ว

" ฮะ " ซองมินยิ้ม หัวใจพองโต

... ไม่อยากเชื่อเลยว่าเค้าจะได้รู้จักกับคยูฮยอน ไม่อยากเชื่อเลยวันนี้จะเป็นวันที่พิเศษที่สุดในโลก เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันรวดร็วราวกับปาฎิหารย์ จนเค้ายังไม่ได้ตั้งตัว ......

" เอ..ดอกไม้แปลงนั้นของเค้าด้วยรึเปล่า ที่น้องพี่ดูแลมันอย่างดีหนะ " ฮีชอลถามน้องชาย

" ฮะ" ซองมินยิ้มๆ ก้มหน้าก้มตาล้างจานด้วยความเขิน

" ตายละ ..น้องชายของพี่มีความรักแล้ว โตขึ้นแล้วนะเนี้ย"

.

.

.

" ชั้นละอิจฉาคนมีความรักจริงๆ " อีทึกพูดพลาง นั่งมองคยุฮยอน

" อ้าว..แล้วคังอินลูกพี่ลูกน้องที่แกแอบรักละ " ซีวอนแซว เยซองหัวเราะ

" เดี่ยวเหอะ ....ซีวอนเค้าเป็นลูกพี่ลูกน้องชั้นนะเว้ย " อีทึกแหววใส่

" คยูจ๋า....คิดถึงจังเลย " ยองแฮโผล่ขึ้นมาโผกอดคยูฮยอนโดยยังไม่ทันตั้งตัว

" ยูเมะ ก็คิดถึงเยซองนะคะ " ยูเมะเอาบ้าง โผกอดเยซองที่นั่งใกล้ๆ

" ปล่อยเถอะ ยองแฮ เดี่ยวคนเค้าเข้าใจผิดกันหมดหรอก "คยูฮยอนพูดพลางดึงมือยองแฮออกจากอ้อมกอด

" ไม่เห็นเป็นไรเลย คยู เราเป็นแฟนกันนะ " ยองแฮหน้างอ

" ยองแฮอย่าพูดแบบนี้ซิ " ร่างสูงเอ่ยอย่างรำคาญ

" ......คุณหนูยองแฮ คุณหนูยูเมะไปอยุ่ไหนกันมาครับ " ซีวอนพูด

" ไปเที่ยวญี่ปุ่น แค่ไม่กี่อาทิตย์กลับมา ไม่รู้อะไรเลยหรอครับเนี้ย " อีทึกเสริม

" อะไรชั้นไม่รู้อะไร ...." ยองแฮ ถามซีวอน

" เค้ารู้กันทั้งโรงเรียนแล้วมั้ง " เยซองเสริม

" ก็คยูฮยอนเนี้ย มันมีแฟนแล้วหนะครับ "

.

.

.

" อะไรนะ "

" ได้ยินไม่ผิดหรอก คยูฮยอนนะมีแฟนแล้ว" เยซองพูดพลางแกะมือยูเมะออกบ้าง

" ไม่จริงใช่มั้ยคยู "ยองแฮหันมาถามคยูฮยอน ที่เอาแต่นั่งเงียบ

"คยูไม่รักชั้นแล้วหรอ " ยองแฮเอ่ยน้ำตาคลอ นั้นเพราะหล่อนแกล้งบีบน้ำตาเองต่างหาก

" ยองแฮฟังนะ " คยูฮยอนจับไหล่ทั้งของข้างของยองแฮ เบาๆ

" ...................."

" คำรักว่ารัก ของผมกับคุณมันต่างกัน คุณเข้าใจมั้ย " คยูพูดอย่างราบเรียบ

" ไม่จริงๆ ไม่จริง " หญิงสาวไม่รับฟัง แล้วรีบลุกขึ้น

" ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ชั้นไม่ยอมแน่ ถ้าชั้นต้องเสียนายไป " ยองแฮพูดทั้งน้ำตา แล้วรีบวิ่งออกไป

" ทำไมนายพูดกับเพื่อนชั้นอย่างนั้นละ " ยูเมะที่นั่งอยู่เอ่ยขึ้น มองคยูฮยอนอย่างติเตียน

" อย่าให้ชั้นต้องพูดแบบนั้นกับเธอบ้างละ" เยซองเอ่ย

" เยซอง " ยูเมะเรียกชื่อก่อนจะมองคยูทีเยซองที่ แล้วรับวิ่งตามยองแฮออกไป

คยูฮยอนส่ายหัว

" ดูเหมือนนายจะมีอุปสรรคซะแล้วละ " อีทึกเอ่ยมองคยูที่หยิบดอกไม้ที่ได้ออกมาจากใต้โต๊ะ

------------------------------------------

วันเวลาผ่านไป ฤดูหนาวเริ่มมาเยือน

คฤหาสน์ตระกูล โจว มีขนาดสูงใหญ่มากกว่าคฤหาสน์หลังไหนในย่านนี้ สนามหญ้าที่เขียวขจี กว้างขว้าง โดยมีต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบ

แม้จะมีพื้นที่มากมายขนาดนี้ แต่ภายในคฤหาสน์กลับมีผู้อาศัยเพียงไม่กี่คน

" นายจะพาชั้นมาดูอะไรหนะ คยู" ซองมินพูดขึ้นเมื่อคยูฮยอนพาเขาเดินขึ้นมายังบันไดเวียน ในเวลาสามทุ่ม

" มันดึกแล้วนะ เดี๋ยวพี่ฮีชอลจะ ..."

" ชั้นโทรบอกพี่ฮีชอลให้แล้ว " ร่างสูงบอก นึกขำไม่น้อยที่เจ้ากระต่ายของเขา ดูจะตื่นๆ ไม่น้อย นึกว่าเค้าจะมาทำอะไรน๊า

" ..ชั้นเหนื่อยอ่ะ " ซองมินพูดพลางเอามือกุมเอวตัวเอง

" เดี่ยวอุ้มไปมั้ยละ " คยูฮยอนพูดยิ้มๆซองมินหน้าแดงขึ้นเมื่อนึกถึงวันที่ คยูฮยอนเคยอุ้มเค้า

" มะ ...ไม่เอา " ซองมินส่ายหน้า กลั่นใจเดินขึ้นบันไดเวียนตามแรงจูงของร่างสูง

.

.

.

" ถึงแล้วละ " ร่างสูงเอ่ยเมื่อเค้าทั้งสอง เดินมาถึงยังประตูบานหนึ่ง

" ปิดตาก่อนซิ ซองมิน" คยูฮยอนเอ่ยพร้อมกับปิดตาซองมินด้วยผ้าเช็ดหน้า

" เดินตามชั้นมานะ ...." ซองมินค่อยๆก้าวที่ละนิด ร่างบางรู้สึกถึงลมเย็นๆ มากระทบผิว

" นั่งลงตรงนี้นะ " ร่างสูงเอ่ยขึ้นในความเงียบ

" เปิดตาซิ ซองมิน " คยูฮยอนค่อยๆแกะผ้าออกอย่างเบามือ

" ว้าว...." ซองมินอุทาน

" สวยมั้ย " ร่างสูงถาม

ร่างบางพยักหน้า ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบๆห้องกลมๆขนาดเล็กที่อยู่ชั้นบนสุดของคฤหาสน์ รายล้อมด้วยกระจกใส เผยให้เห็นท้องฟ้ายามราตรี

ดวงดาวนับพัน เปล่งแสงประกายอยู่บนท้องฟ้า

" สวยที่สุดเลย ....." ซองมินเอ่ย

" นอนดูดาวกันเถอะ " ทั้งสองเอนกายลงบนโซฟาตัวนุ่มขนาดใหญ่ที่อยู่กลางห้อง

" พระจันทร์สวยจัง " ซองมินพูดเบาๆ ดวงตากลมโตเหม่อมองดวงจันทร์บนท้องฟ้า

" อื้ม........... "

ช่วงเวลานี้ ถึงแม้ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา แต่สองมือที่กุมกันอยู่นั้น สามารถส่งทอดความรู้สึกมากมายแก่กันและกันได้

ในคืนนี้ หรือว่าวันไหนๆ

13 กุมภาพันธ์

"ชั้นเกลียดวาเลนไทน์ " เยซองที่พึ่งเดินเข้ามาบ่น

" แล้วชั้นก็เกลียดนายด้วย ซีวอน ช็อกโกแลตนายมันชักจะเยอะเกินไปแล้วนะเว้ย"

" เกินหน้าเกินตาชั้นไปตั้ง 2กล่อง ไม่ได้ๆเดี่ยวมานะ"

เยซองบ่นต่อแล้วเดินออกไปจากห้องเพื่อไปซื้อช็อกโกแลต ?

" อะไรของมันวะ " ซีวอนพูดกับอีทึก

" ชั้นก็เกลียดวาเลนไทน์ เพราะว่าชั้นไม่รู้จะให้ใครดี" อีทึกพูดต่อ

" งั้นพรุ่งนี้...นายก็ซื้อดอกกุหลาบให้ชั้นซิ ทึกกี้ "

" ไอวอนน..... " อีทึกถลึงตาใส่

" ล้อเล่นน่า 5+ "

" มีสาวๆให้ดอกไม้นะ ดีเท่าไรแล้ว นี่ขนาดยังไม่ถึงวาเลนไทน์เลยนะ " ซีวอนบอกพลางมองกองดอกไม้ แล้วช็อกโกแลตบนโต๊ะของพวกเขาทั้ง 4

" ถ้าไม่ติดว่าวันพรุ่งนี้หยุดหรอกนะ คงจะได้เยอะกว่านี้" ซีวอนพูดต่อ

" นั้นดอกอะไรนะ คยู " อีทึกถามพลางชี้ไปที่ดอกไม้ สีเหลือง ที่ตัดกับดอกกุหลาบสีแดงบนโต๊ะ

" ทิวลิปสีเหลือง " คยูฮยอนตอบเสียงเรียบ ตามแบบฉบับของคุณชายเย็นชา

" จากบุคคลปริศนาเหรอ " ซีวอนถามบ้าง คยูฮยอนพยักหน้า

" แปลกแฮะ วาเลนไทน์ทั้งที บุคคลนิรนามยังคงให้ทิวลิปสีเหลืองอีกหรอ "

" นี้ยังไม่รู้อีกหรอว่าใครให้ดอกไม้นายนะ " อีทึกถาม คยูฮยอนพยักหน้า

" จะไม่สืบจริงๆ หรอ "

" ไม่ละ ชั้นมีซองมิน ชั้นก็พอใจแล้ว"

--------------------------------

หลังเลิกเรียน ซองมินแวะไปคืนหนังสือที่ห้องสมุด ระหว่างทางเดิน ยองแฮและเพื่อนของเธอมาดักหรอซองมินอยุ่แล้ว

" นายชื่อซองมินใช่มั้ย " หญิงสาวถาม

" พวกเธอมีอะไร " ซองมินถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

" พวชั้นจะมาบอกนายว่า " ยูเมะเอ่ยขึ้น

" ห้ามมายุ่งกับคยูฮยอนอีก " โพลินต่อประโยต

" ทะ ทำไมชั้นจะเชื่อพวกเธอด้วย " ร่างบางถามขึ้นอย่างหวาดๆ

" เพราะว่าขืนนายยุ่งกับคยูอีก ชั้นก็จะไม่รับรองความปลอดภัยของนาย "

.

.

.

" ยองแฮ นั่นเธอมาทำอะไรที่นี่ " เยซองเอ่ยเสียงดัง

" เดี่ยว " หญิงสาวคว้าแขนร่างบาง ซองมินรับรู้ได้ถึงแรงบีบจากข้อมืออย่างแรง

" อย่ายุ่งกับคยูอีก จำเอาไว้" ยองแฮกระซิบก่อนจะสะบัดมือร่างบางทิ้ง แล้วเดินจากไป

" เป็นอะไรรึเปล่า " เยซองถามซองมินอย่างเป็นห่วง

" ปะ...เปล่า "

" นายไม่ต้องไปเชื่อคำพูดยัยนั้นมากนักหรอกนะ " เยซองพูด

" อื้ม "

" ซองมิน " คยูฮยอนร้องทักเมื่อเห็น ซองมินเดินมากับเยซอง

" พอดี....ชั้นเจอซองมินที่ห้องสมุดหนะ " เยซองเอ่ย

" มานั่งนี่ซิ " ซองมินพยักหน้าน้อยๆ แล้วเดินไปนั่งข้างๆ คยูฮยอน

" งั้น ชั้นไม่กวนแหละ " เยซองพูดยิ้มๆ

.

.

.

" พรุ่งนี้วาเลนไทน์ ซองมินอยากไปไหนละ" ร่างสูงถามเมื่อเห็นกระต่ายน้อยของเค้าเดินเข้ามาใกล้ๆ

" แล้วแต่คยูเถอะ" ซองมินตอบ

" งั้นไปเที่ยวสวนสนุกแล้วกันเนอะ " คยูบอกพลางขโมยหอมแก้มซองมินไปฟอดใหญ่

" ฉวยโอกาสหนิ " ร่างบางจับแก้มของตัวเองเบาๆ ก่อนจะยืนมือไปจับแก้มคนตัวสูงกว่าแล้วบิดไปมาอย่างหมั้นเขี้ยว

ถึงแม้ ต่อหน้าคนอื่น คยูฮยอนจะเป็นคุณชายที่แสนเย็นชา
แต่พอกลับอยุ่กับเจ้ากระต่ายตัวนี้
จากหมาป่าแสนเย็นชา กลายเป็น หมาป่าเชื่องๆที่แสนจะใจดี และอบอุ่น
อย่างนี้....
มาจากอิทธิพลของความรักหรือเปล่าน๊ะ
.
.
.
.

14 กุมภาพันธ์

" ไอ้คยู แกจะมาเดทกับซองมินทั้งที ทำไมแกจะต้องลากชั้นมาด้วยว่ะ " เยซองบ่นเมื่อถูกคยูฮยอนเพื่อนตัวดีลากมาสวนสนุกด้วย

" มันตื่นเต้นนิหว่า "

" แล้วอีกอย่างซองมินก็พาเรียววุคมาด้วย" คยูเสริม

"เรียววุคมาด้วยหรอ "

"อืมใช่....ดีใจละซิ"ร่างสูงพูดอย่างรู้ทัน

"เปล่าซะหน่อย " เยซองบอก พลางตีหน้าซื่อ

" ซองมิน มาเดทกับคยูทั้งทีพาชั้นด้วยมาทำไมเนี้ย"

" ก็ ก็..ชั้นอายนิ เดทครั้งแรกด้วย " ซองมินพูดอุบอิบ

" อ๊า...แล้วอีกอย่างคยูเค้าก็พาเยซองมาด้วยน๊า " กระต่ายน้อยพูดพลางทำตาหวานปริบๆใส่เพื่อนรัก

"ตาอ้วนมาด้วยหรอ " เรียววุคพูดอย่างตกใจ

" ไม่ดีหรอ ชั้นเห็นพวกนายคุยกันถูกคอดีออก คิคิ " ซองมินหัวเราะเบาๆ

" ถูกคอหรอ ชั้นกับเค้าจะฆ่ากันอยุ่แล้วนะ " เรียววุคค้าน

"ง่า...มาเป็นเพื่อนเหนื่อยก็ไม่ได้ ..ใจร้าย เรียวใจร้าย" กระต่ายหน้ายู่ลง ทำท่าเหมือนเด็กๆ อย่างนั้นละ

"เปล่านะ ไปก็ได้ๆ " คนตัวเล็กกล่าวพอเห็นหน้าเพื่อนรัก อ้อนขนาดนี้ ปฎิเสธไม่ลงละนะทำไงได้

" ^ ^ "

" ชิ...เห็นแกนายหรอก"

-------------------------------

" คยู....มาถึงนานแล้วหรอ " ร่างสูงมองร่างบางที่พึ่งมา วันนี้กระต่ายน้อยของเค้าดูน่ารักป็นพิเศษ สีชมพูเนี้ยเหมาะกับซองมินจริงๆ

" ไม่นานหรอก "คยูฮยอนพูดแล้วยิ้ม พลางสะกิดเยซองให้ลุกขึ้น

" งั้นไปเลยละกัน "

ทั้ง4เข้าไปในสวนสนุกพร้อมกันโดยมีคยูฮยอนกับซองมินเดินนำหน้า

" ทำหน้าแบบนี้ โดนบังคับมาใช่มั้ยละ " เยซองถามคนตัวเล็กอย่างรู้ทัน

" อื้ม ..อย่านึกว่าชั้นไม่รู้นะ ว่านายก็โดนเหมือนกันนะ" เรียววุคสวนกลับ

" เฮ้ย ! " เรียววุคอุทานอย่างตกใจ เมื่อมือของเยซองคว้าแขนของเค้าแล้วฉุดไปอีกทาง คนตัวเล็กดิ้นคลุกคลัก ปากกำลังจะร้องขอความช่วยเหลือ แต่ก็มีมือหนามาปิดไว้ทันที เยซองลากเรียววุคมาไกลเกินกว่าที่คยูฮยอนกับซองมินจะได้ยิน แล้วจึงปล่อยมือ

" ทำอะไรของนายเนี้ย" เรียววุคแหวใส่

"นายไม่เห็นหรอ " เยซองถาม

"เห็นอะไร "

" เพื่อนชั้นกับเพื่อนนาย "

"เห็นซิแล้วไงละ.....ชั้นไม่ได้ตาบอดนะ!"

"ชั้นไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น "

" ก็คยุฮยอน กับซองมินนี่เค้ากำลังหวานกันอยุ่ แล้วเราสองคนจะไปเป็น กขค เค้าทำไมละ " คนตัวเล็กทำหน้าเข้าใจ

" ที่หลังบอกกันดีๆนะเป็นมะ หรือว่านายเป็นพวกหัวรุนแรงหะ " เรียววุคเถียงต่อ

" ไอตัวเล็กนี่ "

---------------------

" อ้าว เยซองกับรียววุคละ " ซองมินที่เดินมากับคยู หันมามองเพื่อนรักด้านหลัง แต่กลับว่างเปล่า

" ไม่รู้สิ คงจะไปกัดกันอยุ่ที่ไหนละมั้ง " ร่างสูงบอกขำๆ

" เดี่ยวก็คงมาแหละ " คยูบอกต่อ

และทั้ง 2คู่ก็เล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกกันอย่างสนุกสนาน

" ไม่เล่นไม่ได้หรอ " ซองมินยืนด้อมๆมองๆหน้าบ้านผีสิง

"ชั้นกลัวหนะ"

"ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก " คยูฮยอนพูดยิ้มๆ

" ถ้ากลัวก็กอดชั้นไว้ซิ "

" ////////// "

.

.

( ( ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก แฮ่ ๆ ))

" อื้อ.. ซองมินกอดแขนร่างสูงไว้แน่น คยูฮยอนยิ้มกับความน่ารักของเจ้ากระต่ายนุ่มนิ่มตัวนี้ ดูเหมือนเค้าจะได้กำไรจากการเล่นบ้านผีสิงเยอะเลยละ ซองมินปิดตาแน่นพลางกระชับอ้อมกอดมากขึ้น

... รู้สึกดีจังทีได้กอดคยูฮยอนแบบนี้ อบอุ่นยังไม่รู้ .......

" ไหนนายบอกไม่กลัวไง ตาอ้วน " เรียววุคพูดขึ้น เมื่อเห็นเยซองพยายามล็อคคอเค้าแน่น

" ชั้นแค่ เกลียดความมืด........ว๊ากกก" คนตัวเล็กเห็นดังนั้นจึงอดขำไม่ได้

" นี้ ชั้นหายใจไม่ออกแล้วนะ "

" ล็อคคอแน่นซะขนาดนี้ ไม่ขี่หลังชั้นไปเลยละ " เรียววุคบ่น

" นายจะ ว๊ากกกกก ให้ชั้น เฮ้ย ขี่หลังจริงๆหรอ " เยซองถามอย่างไม่เชื่อหู มือสองข้างปัดตุ๊กตาผีที่แกว่งไปแกว่งมา

" ชั้นแค่ประชดหนะ"

" ถ้านายขี่หลังชั้น ชั้นคงจะแบนเป็นยางจักรยานที่นายทำแบนไปแน่ๆ โถ่ ๆ "

แล้วสงครามในบ้านผีสิงก็เริ่มต้นขึ้นอีกรอบ

" ขึ้นกระเช้าสวรรค์กันเถอะ " คยูฮยอนว่า

" อื้ม เอาซิ " ร่างสูงไม่รอช้าพลางจับมือซองมินไปที่กระเช้า

---------------------